Boot & wandeltocht te Dinant op 8 mei:

Het was vroeg dag. Op een uitzondering na, waren de 66 deelnemers stipt op de afspraak om 06.30 uur op de stationsparking. Zou het weerbericht dan voor één keer toch kloppen. Iedereen was meer dan benieuwd.
In een vlot tempo zoefden we naar onze bestemming. Tot we voor de rots Bayard stopten. Met de bus was er geen doorkomen aan. Maar geen nood, onze voorzitter zou dat rotsje wel even wassen. Gezwind sprong hij uit de bus, hield het verkeer tegen zodat de bus langs de verboden rijrichting de rots kon omzeilen. Opdracht gelukt.
Nog een geluk dat ze in de Ros Beiaardstoet die rots niet moeten meedragen, want ook hier hangt een verhaal over de vier heemskinderen aan vast.
Na dit kleine oponthoud stapten we rond de klok van half negen de startzaal onder het casino binnen. Tijd voor een koffie, een Wc-bezoek. Deze wandeltocht zou iets unieks worden, want om 09.30 uur scheepten wij in voor een ontspannende boottocht.
Deze twee uur durende vaartocht deed ons vergeten dat we zowaar gekomen waren om te wandelen. Een eerste versassing in Anseremme, het zicht op het Kasteel van Freyr, een tweede versassing in Hastière, de prachtige ver en minder vergezichten langs de bovenmaas brachten ons in Hastière-par-delà waar we ontscheepten.
Van hieruit wachtte ons een 20 km lange tocht naar Dinant. Degenen die kozen voor de kleinere afstanden werden hier door de bus opgehaald en terug naar de vertrekplaats gebracht. Van daar uit konden ze dan opteren voor 6 of 12 km.
Al onmiddellijk hadden de 20 km wandelaars een controle op de Place Emile Binet. Kon het eigenlijke werk beginnen.
Via een veldwegel langs de mooie boorden van de Maas ging het naar de controlepost in Waulsort. Voor de Walenstappers onder ons, moeten we toch zeggen dat de controleposten goed waren. Een steile klim bracht ons naar de hoogvlakte en de daarmee verbonden panorama's. Toch wel echt genieten.

Via controleposten in Falmignoul en Anseremme zakten we af via de Lesse. Wij te voet, anderen deden het per boot.
Zo doemde Dinant terug voor ons op. Iedereen was vol lof over deze prachtige tocht, dan nog gecombineerd met een boottochtje. Meer moet dat niet zijn. Hoewel een streekbiertje om af te sluiten ook niet te versmaden is.

En ja, klopte nu het weerbericht? Voor één keer zaten ze er bonk op. Zoals voorspeld was het in het zuiden van het land schitterend weer. Dat iedereen van het weer en de prachtige wandeling genoten had, zag je aan de tevreden gezichten. Om 17.00 uur reden we huiswaarts, nagenietend, al plannen makend voor een volgende tocht.